കാലമാപിനി

ചന്ദനത്തിരികളില്‍ ചിലന്തി

2012-01-27T00:47:00.000+05:30

കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു കുത്തിയ,

കത്തുന്ന ചന്ദനത്തിരികളില്‍

ചിലന്തി.

രക്ഷപ്പെടാനതു

മുകളിലേക്കാണു കയറുന്നത്.

കത്തുന്ന തിരിയറ്റത്തു മുട്ടി,

ഒന്നില്‍ നിന്നു ചാടി മറ്റേതില്‍

മുകളിലേക്കു ചെല്ലുമ്പോള്‍,

വീണ്ടും തിരിയറ്റത്തു മുട്ടി,

അടുത്തതിലേക്ക്..

അതിനു താഴെയിറങ്ങി

രക്ഷപ്പെടാനറിയില്ല!

ഞാന്‍,

മകളുടെ ശവക്കല്ലറയില്‍

പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു.

എന്നെ പ്രണയം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു

2012-01-13T23:01:00.000+05:30

വേഗതയോടെ,

പരസ്പരം പുണർന്നു വളരുന്ന

രണ്ടു വള്ളിച്ചെടികൾ പോലെ

ഞങ്ങൾ തഴയ്ക്കുകയാണ്..

എനിക്കു കവിത വായിച്ചിട്ടു മനസ്സിലാവുന്നില്ല!

മുലകളിൽ പാലിറ്റുന്ന വഴിപ്പട്ടിയെ

കെട്ടിപ്പിടിച്ചുമ്മ വയ്ക്കാൻ തോന്നുന്നു.

കയ്യിലിരുന്ന ഐസ്ക്രീമും സമോസയും

അവളെ തീറ്റി, നന്ദിയുള്ളവളാക്കി.

ഒരു ചുഴലിയിൽ ഞാനും അവനും

ഒന്നു ചേർന്നുയർന്നു

പിണഞ്ഞു പിരിയുകയാണ്..

തണുപ്പിൽ, കമ്പളത്തിനടിയിൽ

ഞാനുറങ്ങുന്നില്ല.

പതിവുപോലെയല്ല എന്റെ വേദന

വഴിയോരക്കാരെ ഓർത്തു നോവല്ല

പകരം, രാത്രി ഞാനിറങ്ങുന്നു

എന്റെ കമ്പളം കീറിപ്പിടിച്ച്

രണ്ടാത്മാക്കളെ ഞാൻ പുതപ്പിക്കുന്നു.

എനിക്കു തണുക്കുന്നില്ല-

ഈ കൊടുംതണുപ്പിൽ ഞാൻ തീയാണ്.

എന്നെ പ്രണയം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു!

‘കൂട‘ക്കാരൻ കുഞ്ഞ്

2011-12-11T09:49:00.000+05:30

എന്നിൽ നിന്നു നിന്റെ കണ്ണുകൾ

ഞെട്ടിമാറിയതെന്ത്?

എന്റെ നനുത്തൊരു ചോദ്യത്തിലും

നീ പുറംചുമരിനകത്തു കയറിയതെങ്ങനെ?

ഉള്ളിലധമം കെട്ടിത്തൂക്കി

നിന്റെ മുഖം ഭൂമിക്കു താഴെ പോയോ?

നിന്റെയുയിർ അവിടുന്നും താഴെയോ?

ഇല്ലോമനേ, എന്നുള്ളിൻ ഉറവയിൽ,

ഞങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തിളച്ചു തൂവിയതു,

കണ്ടു കണ്ടു നീ കരി പിടിച്ചതല്ലേ..

നിന്റെ കീഴോട്ടു തൂങ്ങിയ കണ്ണുകൾ

ഇരുളെടുത്ത ഉൾബോധത്തൂണുകൾ

ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു നിനക്കു

പാദങ്ങളാകുന്നതറിയുന്നു ഞാൻ

ഒരു വാലൻതുമ്പിയായതിൽ നീ

ആകാശനേരെ കാലുയർത്തി

വളർന്നു വിരിഞ്ഞു നിന്നിടുമ്പോൾ,

നിന്റെ കൺതൂണുകൾക്കു

ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തുവാൻ

എന്റെ പത്തികൾ ഉള്ളൊതുക്കി,

വാമനമുന്നിലെ മാവേലിയായി

നിന്റെ രൂപം വണങ്ങിടുന്നു..

പൈപ്പുകൾ

2011-10-23T01:35:00.000+05:30

പൈപ്പുകൾ-

ജീവന്റെ അകത്തും പുറത്തും

പൈപ്പുകൾ

ജീവനെച്ചുറ്റി,

ഹൃദയത്തെ വലംവച്ച്

രക്തവും

മലവും മൂത്രവും വഹിച്ച്

പൈപ്പുകൾ

പുറത്ത്-

മലവും മൂത്രവും

അഴുക്കുവെള്ളവുമായി

ഫ്ലാറ്റിനെച്ചുറ്റി

പൈപ്പുകൾ

ഉള്ളിൽ വേവും

തീച്ചൂടും നൽകി

പൈപ്പുകൾ

പണിമുടക്കുമ്പോൾ,

ഈ ജീവിതം

തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു

നവരസങ്ങൾ

2011-09-30T23:08:00.000+05:30

ഒരുമിച്ചുറങ്ങി എന്നറിഞ്ഞ്
നിന്റെ മുഖത്തെന്തിനു നവരസങ്ങൾ?
ഒരുമിച്ചുണർന്നിരുന്നു
എന്നറിയുമ്പോഴല്ലേ അതു വേണ്ടത്??

സൂക്ഷിച്ചുനോക്കൂ

2011-09-02T22:37:00.000+05:30

മനസ്സിനടിയിലെ മുൾപ്പടർപ്പിൽ

കാൽപ്പാടുകൾ അനവധി

ആരൊക്കെയോ വഴി നടന്നതാണ്...

പാദങ്ങളിലെ മുറിവുകളോ

അതോ ഈ ഹൃദയത്തിൽനിന്നൂറി

പാദങ്ങൾക്കു കുളിരായ രക്തമോ

ഇത്രയേറെ പാടുകൾ!!

സൂക്ഷിച്ചുനോക്കട്ടെ..

(സൈകതത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)

കഞ്ഞിയിസ്ക്കൂൾ

2011-07-29T08:05:00.000+05:30

പുതിയൊരു മൊബൈൽ മോഡലിനു

കരഞ്ഞുറങ്ങുന്നു,
മിനുസമുള്ള തലയിണയിൽ-

എന്റെ മകൻ

തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിയ

ഒരു വറ്റ്

കണ്ണുതുറിച്ചെന്റെ

നെഞ്ചിനോടു കേഴുകയാണ്.

ഒരു നേരത്തെ കഞ്ഞി..

വരണ്ടുണങ്ങി,

ആത്മാവു പറന്നു പോകുന്ന

കുഞ്ഞുമുഖങ്ങൾ

ടിവി അവതാരകന്റെ മുഖം

കൌതുകമില്ലാതെ

പരതുന്നു..

അവരെ കയറ്റാത്ത സ്കൂളാണത്രെ,

ഒരു നേരത്തെ കഞ്ഞിയിസ്ക്കൂൾ-

പൌഡറിട്ടു മുടിചീകാതെ,

നെറുകയിൽ ഉമ്മയുടെ സാന്ത്വനമറിയാതെ,

കാത്തിരിക്കുന്നത്,

കേൾക്കാത്ത സ്കൂൾജീപ്പിന്റെ മൂളലാണ്..

ഉച്ച, കിളുന്തു വയറിനെ

ഞൊറിപിടിപ്പിച്ച്,

ഊരിപ്പോകുന്ന നിക്കറിനെ

പുച്ഛിച്ചിട്ടും

കഞ്ഞി ജീപ്പു വന്നില്ല..

കഞ്ഞിയിസ്ക്കൂളിൽ അവരെയിനി വേണ്ടത്രെ.

അവിടെ തലയെണ്ണൽ കഴിഞ്ഞത്രെ.

സർദാർജിപ്പയ്യനും കുറെ മലയാളിജന്മങ്ങളും…

2011-07-07T22:48:00.000+05:30

മകളുടെ മലയാളി സുഹൃത്തിനോടു സർദാർജിപ്പയ്യനു പ്രണയം! ഇപ്പോൾ തുടങ്ങിയതൊന്നുമല്ല. ആറാം ക്ലാസ്സു മുതലേ അവൻ പിന്നാലെ. അവൾ ‘ഫ ഫ’ എന്നാട്ടിക്കൊണ്ടു മുന്നാലെ.. സൈക്കിൾ ചവിട്ടാറായ കാലം മുതൽ സൈക്കിളിൽ വൈകുന്നേരങ്ങളിലും അവധിദിവസങ്ങളിലും അവളുടെ വീടിരിക്കുന്ന കോളനിയിൽ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കും മജ്നു. അവളുടെ ചേച്ചി പലതവണ വിരട്ടിവിട്ടിട്ടുണ്ട്. ഏശിയിട്ടില്ല.

12 വരെ മിക്കവാറും എല്ലാ വർഷങ്ങളിലും ഒരുമിച്ചു പഠിച്ചു. എട്ടിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന കുറ്റത്തിനു ടീച്ചർ ക്ലാസ്സിൽ നിന്നു പുറത്താക്കി. അപ്പോൾ കക്ഷി സൌകര്യമായി ജനലിലൂടെ അവളെ നോക്കിനിന്നു. ടീച്ചർ ചെവിക്കു പിടിച്ചു പ്രിൻസിപ്പാളിന്റടുത്തു ഹാജരാക്കി. പ്രിൻസിപ്പാളിനോടു ‘മേം ഉസ്സേ പ്യാർ കർതാ ഹൂം.’ എന്നു ധീരതയോടെ പറഞ്ഞു അടിയും വാങ്ങി. അതുകൊണ്ടു ഒമ്പതിൽ വേറെ വേറെ ക്ലാസ്സിൽ ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു. പത്തു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളെടുത്ത ഗ്രൂപ്പു കിട്ടാൻ, പ്രിൻസിപ്പാളിനെ പലതവണ ദണ്ഡനമസ്കാരം ചെയ്ത് കിട്ടിയ കോമേഴ്സ് ഗ്രൂപ്പു മാറി സയൻസ് ഗ്രൂപ്പിൽ വന്നു. എന്നിട്ടും കൂട്ടുകാരി കനിഞ്ഞില്ല!

പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സിൽ അവസാന മാസം അവന്റെ ഹൃദയം തകർന്നു തൂങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ആറു വർഷത്തെ കൌമാര പ്രയത്നം തീർത്തും വെള്ളത്തിലാണെന്ന അറിവ് അവനെ തളർത്തി. അടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്തോറും കൂട്ടുകാരിക്കു ഉശിരു കയറി വെറുപ്പിനും ആട്ടലിനും ശക്തികൂടി. അവൾ വേറെ ആരെയോ വായിൽ നോക്കുന്നു എന്ന സംശയം കൂടെയായപ്പോൾ സർദാർജിപ്പയ്യനു കെട്ടിളകാൻ തുടങ്ങി..

എന്തായാലും ഇതെല്ലാമറിയുന്ന മകൾക്കും അവളുടെ മറ്റൊരു മലയാളി കൂട്ടുകാരിക്കും സർദാർജീസിനോടു അതിയായ സഹതാപം തോന്നി. അവർ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പയ്യൻസ് അവരുടെ മുമ്പിൽ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. തകർന്നു തരിപ്പണമായി കരഞ്ഞു എന്നാണു മകളുടെ റിപ്പോർട്ട്. മകളുടെ ആശ്വസിപ്പിക്കൽ കൂട്ടുകാരി, “നിന്റെ ഈ പ്രകടനം അവളുടെ അടുത്തു നടത്തിയാൽ ചിലപ്പോൾ നിന്റെ അരി വേവും“ എന്നു പറഞ്ഞു കളിയാക്കിയപ്പോൾ അവൻ ഏങ്ങലടിച്ചു പോയി എന്നാണു മകളുടെ കദനകഥാപാരായണം.

എന്തായാലും മകൾക്കു പാവം തോന്നി. അവൾ എസ് എം എസ് അയയ്ക്കുകയും തുടർച്ചയായി സംസാരിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്ത് സർദാർജീസിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. സർദാർജി ആശ്വാസം സ്വീകരിച്ച് ക്രമേണ അവസാനപരീക്ഷയടുത്തപ്പോഴേക്കും ഉന്മേഷവാനാവുകയും പരീക്ഷ നന്നായി എഴുതുകയും ചെയ്തു. മകൾ അതു വളരെ വലിയ ക്രെഡിറ്റായി എടുത്തു. “അവൻ തോറ്റുപോയേനെ അമ്മാ.- ഞാനില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ..” എന്നൊക്കെയുള്ള ഡയലോഗുകൾ വന്നു തുടങ്ങി. ഞാനതു കേട്ടു തലകുലുക്കുകയും ചെയ്തു.

ക്രമേണ സർദാർജീസിനു മകളോടു കമ്പമായിത്തുടങ്ങി… അവന്റെ ഒരു മെസ്സേജ് മകൾ കാണിച്ചു. “നീയില്ലാതെ ഞാനില്ലൈ..” എന്ന മട്ടിലുള്ള ഒരു മെസ്സേജ്. “ഇവനു പിന്നേയും പ്രാന്തായീന്നാ തോന്നണത് അമ്മാ..” എന്നും പറഞ്ഞു അവൾ ഫോൺ മേശപ്പുറത്തിട്ടു പോയി. ഞാൻ മിണ്ടാതെ ഫോണെടുത്ത് “നീ പോടാ ചെക്കാ” എന്നു മംഗ്ലീഷിലടിച്ച്, അയച്ച മെസ്സേജ് ഡിലിറ്റ് ചെയ്തു വച്ചു.

ശേഷം കേട്ടത്- അവനതു ഏതോ മലയാളിപ്പയ്യനെ കാണിച്ചു. അവൻ ഞാനെഴുതിയതിന്റെ അർത്ഥം “ഐ ലൌ യു” എന്നു വരുന്ന മലയാളമാണെന്നു ഇവനോടു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു എന്നാണ്.

അതുകേട്ടു ആവേശം മൂത്ത് സടകുടഞ്ഞെണീറ്റ സർദാർജീസ് തുരുതുരാ ലൌ മെസ്സേജസ് അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അതുകണ്ട് മകൾ കലികയറി “പോയി അടുത്തുള്ള കുളത്തിൽ മുങ്ങിച്ചാവാൻ” മറുവടിയും കൊടുത്തു.

അങ്ങനെ അവർ അടിച്ചു പിരിഞ്ഞു.

പക്ഷേ അവൾ പിന്നീട് അവനോടു വിശദമായി കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി. ഞാനയച്ച മെസ്സേജ് കക്ഷി പൊന്നു പോലെ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരുന്നു!. ശേഷം അവൾ എന്നോടു തുള്ളി..”…ഞാനാ പൊട്ടനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുമായിരുന്നു. അമ്മയെന്തിനാ ഇടയിലൂടെ കയ്യിട്ടവന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു ഞെക്കിയത്? ….” എന്നെല്ലാം പറഞ്ഞവൾ ഫോണിലെ മെസ്സേജ് ബോക്സിനു പാസ്സ് വേഡും ഇട്ടു. “..അമ്മയാണു ആ പണി ചെയ്തതെന്നു ഞാനാ കിഴങ്ങനോടു പറഞ്ഞില്ല!“. എന്നവൾ പല്ലുകടിച്ചു പിടിച്ചു പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവളെ നന്ദിയോടെ നോക്കി.

.“ഞാനാ അയച്ചതെന്നാ അവൻ വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്തായാലും കാര്യം മനസ്സിലായപ്പോൾ കുറെ ചിരിച്ചു അവൻ. ചെക്കൻ നോർമ്മലായീന്നാ തോന്നണേ..“

സർദാർജിപ്പയ്യൻസ് രോഗവിമുക്തനായതിൽ എനിക്കു സന്തോഷമുണ്ട്.

പക്ഷേ, വരുന്ന മെസ്സേജുകൾ വായിക്കാനോ ‘വേണ്ടവിധം‘ പ്രതികരിക്കാനോ നിവൃത്തിയില്ലാതെ ഞാനിപ്പോൾ വിഴുങ്ങസ്യ എന്നിരിപ്പാണ്…

ചേച്ചി

2011-05-17T09:40:00.002+05:30

ഈ തോണിയിൽ മുട്ടിയുരുമ്മി

കുശലം ചോദിച്ച

ഓളങ്ങളോടു

ഞാൻ പറഞ്ഞു

അനിയനും കുടുംബവും

സുഖമായിരിക്കുന്നു.

പാർക്കാൻ പോയിട്ട്

തിരിച്ചു പോന്നത്….

ഗർഭിണിയായ

അനിയത്തിയുടെ

പ്രസവം നോക്കാൻ

കന്യകയായ ചേച്ചി

ഉചിതയല്ലല്ലോ..

ആപത്ശങ്കകളുടെ

നിറവയറോടെ

അവൾ തേങ്ങുന്നതും

പ്രാകുന്നതും കേൾക്കാതിരിക്കാൻ

എനിക്കു ദൈവം

ചെവിയ്ക്കടപ്പും തന്നില്ല..

ഭംഗിയായി തുടച്ചു നീക്കപ്പെടാൻ,

ഞാൻ വെറുമൊരു

ചാണകപ്പൊട്ടല്ലേന്ന്….

കാലം ശിരസ്സിൽ

തിരുട വച്ചു കയറ്റിയ

ഭാരങ്ങളേതും പൂർത്തിയായി.

തിരുവാതിര കളിച്ച്

മുങ്ങിനിവർന്ന്

ഇനിയീ ഓളങ്ങളിൽ

ചെടിക്കാതെ അമരട്ടെ.

എനിക്കു വേണ്ടതോ?

അഴിഞ്ഞു പോകാതെ

ഈ ചങ്ങല

അല്പം അഴച്ചു തരിക-

വേദനിക്കുന്നു…

ഉയിർപ്പ്

2011-04-18T23:07:00.000+05:30

ഹൃദയത്തിൽ കനത്ത

റബ്ബർത്തുടലും കൊളുത്തി

ഞാൻ ഓടിയകലുകയാണ്

നിന്നിൽ നിന്ന്..

നീ സമൃദ്ധമായി

അഴച്ചഴച്ചു തരുന്ന

റബ്ബർത്തുടലും

ഹൃദയത്തിൽ കൊളുത്തി,

നിന്നിൽ നിന്നും ഞാൻ

ഓടുകയാണ്.

വലിവു തീർന്നു

ഞാൻ

താങ്ങാവുന്നതിലും

ശക്തിയോടെ

പുറകോട്ടലച്ചു

നിന്നിൽ വന്നു വീഴുമ്പോൾ

എനിക്കും നിനക്കും

പരിക്ക് ഒരുപോലെ.

എന്നിട്ടോ?

വീണ്ടും എണീക്കുന്നതു

കണിക്കൊന്നയും കയ്യിലേന്തി.

കണ്ണിലും ചുണ്ടിലും

ഉള്ളിലും ഉടലിലും

പൂത്തകണിക്കൊന്നയുടെ

തിളങ്ങുന്ന

മഞ്ഞയുമായി

വീണ്ടുമുണരുന്നു ഞാൻ.

(മലയാള നാട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കവിത)

http://www.malayalanatu.com/index.php?option=com_content&view=article&id=635:2011-03-26-12-00-39&catid=1:2010-09-21-05-02-46&Itemid=2

ഒരു സങ്കീർത്തനം കൂടെ

2011-04-10T21:58:00.002+05:30

എന്റെ ദൈവമേ

കടിച്ചു കീറപ്പെടുന്ന

എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ രോദനം

അവിടുന്നു കേൾക്കുന്നില്ലേ?

അവിടുന്നു ഉറങ്ങുന്നതെന്ത്?

ആന്തരാവയവങ്ങളും

ചവച്ചു തിന്നും

കരിങ്കാട്ടാളർ,

എന്റെ മനക്കണ്ണിനു മുൻപിലവളെ

വേവാൻ വച്ചിരിക്കുന്നു..

ഭീതികൊണ്ടെന്റെ കണ്ണുകൾ

ഉടഞ്ഞു കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു..

ആധികൊണ്ടെന്റെ അടിവയർ

ചുരുങ്ങിയമരുന്നു..

അവൾ കുടിച്ച മുലകൾ

വേദന വിങ്ങി,

രക്തം ചുരത്തുന്നു..

അങ്ങ് എന്നെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു

കളഞ്ഞതെന്ത്..?

നെഞ്ചിൽ കുരുങ്ങിയ,

ഈ അനങ്ങാക്കല്ലിൽ

എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ

ജീവിതമരയുന്ന കരിമണം

ഞാനറിയുന്നു പ്രഭോ..

എന്റെ രക്തത്തിനു രക്തവും

മാംസത്തിനു മാംസവുമായവളെ,

പിരിഞ്ഞ കൊക്കിൽ

തൂങ്ങിയുയരുന്ന

നിന്റെ ദേഹവും പ്രാണനും

വിളറികണ്ണടച്ച നിന്റെ

രക്തം മറന്ന മുഖവും

എന്റെ മനസ്സിന്റെ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ

അവരുടെ കുടൽമാല

നിരന്തരം കോർക്കുന്നു..

ദൈവമേ ഈ നുറുങ്ങിയ ഹൃദയത്തെ

അവിടുന്നു നിരസിക്കരുതേ..

എന്റെ പഴകിയ കലവറകളിൽ

ഈ പുതിയ വിഷവീഞ്ഞ്

നുര വീഴുന്നത്

അവിടുന്നു കാണുന്നില്ലേ?

എന്റെ ഹൃദയത്തിലൂടെ

കടന്നു കയറുന്ന ഈ ഈർച്ചവാൾ!

ഇതു നിനക്കുള്ളത്

2011-03-29T23:10:00.001+05:30

എന്റെ പ്രണയത്തെ

നിന്റെ പാദത്തിൽ

വച്ചു ഞാൻ

പ്രണമിച്ചു.

നീയതിനുവേണ്ടി

പണിത

സ്വർണ്ണത്തളികയും

രത്നകിരീടവും

അതിമനോഹരമെന്നുകണ്ട്

ഞാൻ ആഹ്ലാദിക്കുന്നു

എന്നിട്ടും നീ ശങ്കിക്കുന്നു

ഇതെനിക്കുള്ളതോ?

ഇതു മുഴുവനുമോ?

എന്നിലെ അശാന്തിയുടെ

കടൽ

പണിതുയർത്തിയതാണത്.

ഭാരമുണ്ട്

നീ

സൂക്ഷിക്കണം.

എങ്കിലും,

ഞാൻ പറയുന്നു

ഇതു നിനക്കുള്ളത്

ജീവന്റെ

നിറവും കതിരും

ചോരാതെ ചെരിയാതെ

ഞാൻ

നിനക്കായി

ഒരുക്കിയത്

അമ്മയുടെ പിഴ

2011-03-12T21:51:00.000+05:30

മകളെ,

കഴിയുമെങ്കിൽ

എനിക്കൊരു ജന്മം കൂടെ

തരിക നീ.

എന്റെ പിഴകളെണ്ണി

നിന്നെ കാത്തുരക്ഷിക്കാൻ

നീയെനിക്കു

വരം തരിക.

അമ്മ പൊത്തിപ്പിടിച്ചില്ല

നിന്നെ-

കാത്തുസൂക്ഷിച്ചില്ല നിന്നെ

അമ്മയുടെ പിഴ

ലോകത്തിന്റെ കറുപ്പ്

നിന്നിൽ പതിച്ചു

നീ കരുവാളിച്ചതും

നിന്നിൽ പുകഞ്ഞ

ഭീതിയുടെ തിരി

കത്തിക്കയറിയതും

അമ്മയുടെ പിഴ

കാത്തിരുന്നു

കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ

ആവതില്ലാതെ പോയതും

ആറാമിന്ദ്രിയം

കണ്ണടച്ചിരുന്നതും

അമ്മയുടെ പിഴ-

മകളെ,

നീയമ്മയ്ക്കൊരു

ജന്മം കൂടെ

തരിക…

കണ്ണുനീരെണ്ണയിൽ

തെളിയുന്ന

ഈ ജന്മത്തിരിയിൽ

നിന്നെ കാത്തുകൊള്ളാൻ

ഒരവസരം കൂടെ

തരിക നീ

ഉള്ളിൽ കുമിയുന്ന

നൊമ്പരമർപ്പിച്ച്

നിന്റെ ചലനമറ്റ പാദങ്ങൾ

ഞാൻ കഴുകാം.

കബളിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന

അമ്മത്വം-

പൊറുക്കാത്ത ഈ നോവ്

അസ്തമിക്കാത്ത ഈ നീറൽ

തീരാത്ത ഈ മുറിവ്

നിന്റെ പാദാർപ്പണം

അമ്മയുടെ ജീവന്റെ

പിഴയർപ്പണം..

ലക്ഷ്മി

2011-02-01T23:41:00.001+05:30

ലക്ഷ്മിയവൾ, പതിന്നാലുകാരി,യെന്നേ

മരണമൊഴി കരൾ രോഗം നൽകിയവൾ

പത്തുകുപ്പിവെള്ളംചോർത്തും നിരന്തരം

പത്തുമാസമൊത്ത വയറും, തേഞ്ഞമ്പിയ

നെഞ്ചിൻ കൂടു താങ്ങും ഈർക്കിലിക്കാൽകളും

അവസാനമെന്നാണു മാസമോ വർഷമോ?

വേദന തഴമ്പിച്ച ഹൃദയവുമായന്ന്

ഞാനും ഹതഭാഗ്യ പൊന്നുമകൾക്കൊപ്പം

ആസ്പത്രിക്കട്ടിലിൽ ഞങ്ങളയൽക്കാരായ്

പങ്കിട്ടു വേദന, പരസ്പരം തോളത്ത്

ബീഹാറിക്കുടുംബം, മാതാപിതാക്കളും

കുസൃതിക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ മൂന്നനിയന്മാരും

ലക്ഷ്മിയലറാത്ത നേരമില്ലൊട്ടുമേ

ഭരിക്കുന്നു പിടിവാശിയമർഷമെല്ലായ്പോഴും

‘മാറ്റിവച്ചാലീ കരൾ നേരെയായിടും’

ആരോ പറഞ്ഞൊരാ സാധ്യത പിന്നാലെ,

വലതുകാൽ വയ്ക്കുന്ന മരണത്തിനെ തട്ടി

ജീവനകത്തേക്കു അള്ളിവലിച്ചിടാൻ

പായുന്നവൾ കുഞ്ഞ് ഡോക്ടർക്കു പിന്നാലെ

മരണം സുനിശ്ചിതം ഡോക്ടററിയുന്നു…

അമ്മ വിതുമ്പുന്നു “മാഡം പറയാമോ?

കരൾ മാറ്റൽ കൊണ്ടൊന്നും രക്ഷയവൾക്കില്ല-

ആരോ വെറുതെ പറഞ്ഞു പോയവളോട്

ഇവളിന്നു പായുന്നു ഡോക്ടർക്കു പിന്നാലെ.

ഡോക്ടർ പറഞ്ഞിട്ടും മാനിക്കുന്നില്ലവൾ

മനസ്സിലാക്കിക്കുവാൻ എന്നോടയാളിന്ന്.

മാഡം പറയാമോ രക്ഷയില്ലെന്നത്?

ശസ്ത്രക്രിയയൊന്നും വേണ്ടയിനിയെന്ന്?”

ഒറ്റയ്ക്കു കിട്ടിയ നേരത്തു നേർത്തൊരാ

ഈർക്കിലിക്കയ്യുകൾ കയ്യിലെടുത്തു ഞാൻ

നാവുണങ്ങിയെന്റെ ശബ്ദം വിറച്ചിട്ടും

കല്ലുകൊണ്ടാക്കിയ ഹൃദയം പിടച്ചിട്ടും

പറഞ്ഞുപോയ് “മോളേ, നീയിന്നറിയണം

ആരോ പറഞ്ഞതു വെറുമൊരു സാധ്യത

രക്ഷക്കവരൊന്നും കാണുന്നതില്ലിനി

കുഞ്ഞേ നീയെന്റെയീ വാക്കുപൊറുക്കുക..”

കുണ്ടിലായ് തീർന്നൊരാ കണ്ണുകൾ രണ്ടുമെൻ

കണ്ണിലിടഞ്ഞു കൊളുത്തി വലിച്ചു-

പുറത്തിട്ടു കണ്ണീരൊലിപ്പിച്ചു പൊള്ളിച്ചു

പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളിൽ തീച്ചൂടറിഞ്ഞു ഞാൻ..

“ഇല്ലാന്റീ- നന്നായറിയുന്നു ഞാനത്-

എൻ വിധിയാരാലും മാറ്റപ്പെടില്ലെന്നും

എങ്കിലും ഞാനിന്നു ഓപ്പറേഷൻ വേണം

എന്നു കെഞ്ചുന്നതു എൻ രക്ഷക്കായല്ല..

എൻസോദരർ മൂന്നും പഠിക്കാതെയായിട്ട്

മൂന്നു വർഷം അവർ അയല്പക്കം തെണ്ടുന്നു

അച്ഛൻ പണിക്കൊട്ടു പോകുവാൻ വയ്യല്ലോ

മാസത്തിൽ പകുതിയും ഇവിടെയായ് തീരുന്നു

മൂടുന്നു ഞാനെന്ന കുഴിയിലായവരുടെ

ഭാവിയും ജീവിതസ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും

എനിക്കിനി മതിയാന്റീ വേഗം മരിയ്ക്കണം

അതിനായി മാത്രം ഞാനിന്നു കെഞ്ചീടുന്നു

ഇല്ലയത്യാഗ്രഹം ജീവിതം കിട്ടുവാൻ

മരണമൊന്നു മാത്രമിനിയെനിക്കാഗ്രഹം

അവരറിയരുതെന്റെ ഉള്ളിന്റെ വേദന

അതിനാലേ എന്റെയീ കോപവും താപവും

രക്ഷപ്പെടാനെന്ന് അവരോർത്തുകൊള്ളട്ടെ

രക്ഷയവർക്കെന്നു അവരറിഞ്ഞീടേണ്ട….“

വാമനരൂപം വളർന്നതു കണ്ടെന്റെ

നാവുണങ്ങി പിന്നെ ശിരസ്സു നമിച്ചു ഞാൻ.

കർണ്ണനുപിറക്കാതെ പോയോരു പുത്രിയോ

സ്വ-ജീവനർപ്പിച്ചൊരു യാഗം കഴിപ്പവൾ!

ഉരിയാടിയില്ലന്നു രണ്ടുപേരോടും ഞാൻ

ലക്ഷ്മിയല്പം ശാന്ത അമ്മയ്ക്കും സന്തോഷം

നന്ദി പറഞ്ഞമ്മ കെട്ടിപ്പിടിച്ചന്ന്

വേഗം നടന്നു മുഖം കൊടുക്കാതെ ഞാൻ

ഡിസ്ചാർജു വാങ്ങി, ഞങ്ങൾ രണ്ടാംദിനം

നമസ്തെ പറഞ്ഞന്നു വീടെത്തി പിന്നീട്

കണ്ടില്ല കേട്ടില്ല ലക്ഷ്മിയെ പിന്നെ ഞാൻ

മറഞ്ഞിരിക്കും അവൾ രക്ഷ ദാനം നൽകി..

ഇന്നും ഇട നെഞ്ചിലാമുഖം വിങ്ങുന്നു.

നമിക്കുന്നു ഉള്ളാലാനൈർമ്മല്ല്യമലരിനെ...

പ്രിയയോട്

2011-01-16T23:25:00.000+05:30

ഭൂമിയും കടന്ന്,
പാതാളത്തിലും ഇടം കാണാതെ
ഇരുളും വെളിച്ചവും അറിയാതെ
ഞാൻ താഴ്ന്നു പോകുമ്പോൾ

പ്രിയേ-
അനാഥത്വത്തെ കഴുവേറ്റി
നീയെനിക്കു സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നു.

ഭീതിയിൽ ഞാൻ കൈ കാലിട്ടടിച്ചപ്പോൾ,
നിന്റെ പുഞ്ചിരിയുടെ അർത്ഥം
എന്റെ ചെവിയിലെ ചെമ്പരത്തിപ്പൂക്കളെ
എടുത്തെറിഞ്ഞ്
പകരം തുളസിക്കതിരു ചൂടിച്ചു.
എനിക്കു നന്ദിയുണ്ട്- ഒരുപാടു നന്ദി.

മരുഭൂമിയിലെ തളർച്ചയിൽ
ഒട്ടകത്തിനു നീരായി
നിന്റെ പ്രണയം എന്നിൽ നിവസിച്ചു.

ഹൃത്തടത്തിന്റെ നനവിൽ
നീ പാകിയ നന്മകൾ
ഞാൻ വളർത്തുമ്പോൾ,
നമ്മുടെ മക്കൾ
പറുദീസയിൽ വളരുന്നു.

അന്ത്യം

2011-01-04T00:06:00.000+05:30

ഇന്നലെ
നീയെന്നോർത്ത്
ഞാനൊരു നിഴലിനെ
പുറംതിരിച്ചു നിറുത്തി

നിസ്സംഗതയോടെ,
ഉരുകിയൊലിച്ച്
കുറുകിയ ഇരുട്ടുമായി
ഒഴുകിയകന്നു നിഴൽ

നഷ്ടപ്പെട്ട മുഖം തേടിയ
അശാന്തിയിൽ,
ഇരുട്ടിൽത്തട്ടി വീണു
ഹൃദയം.

ഇന്നെന്റെ കാൽ‌പ്പാദങ്ങൾ
മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്നില്ല.
മരണമണി മുഴക്കി
അവ പുറകോട്ടോടുന്നു.

എന്നിലെ ആദിയും നീയായിരുന്നു
ഇന്നന്ത്യവും നീ തന്നെ..

ആന ചുട്ടത്- പലവക

2010-12-18T10:41:00.000+05:30

ആനചുട്ടത്

എന്താണു ഡിഷ്?

ആന ചുട്ടത്.

ഇന്നലെ എന്തായിരുന്നു?

ഒട്ടകം ചുട്ടത്.

ഞാൻ റൊട്ടി വിളമ്പി.

ഇന്നു റൊട്ടിയ്ക്കു

ആട്ട കുഴച്ചപ്പോൾ

ഞാനുണ്ടാക്കിയ ശില്പം

ആനയുടേതായിരുന്നു.

ഇന്നലെ ഒട്ടകത്തിന്റേതും.

----

ഒറ്റമൂലി

പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു നീറ്റൽ

ഹൃദയമിടിപ്പു നിലയ്ക്കാതിരിക്കാനുള്ള

ഉത്തമൌഷധമാണ്.

ലബോറട്ടറി

ഞാനൊരു ലബോറട്ടറി തയ്യാറാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്. അനേകവർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ്. ഒരു വലിയ കുളമാണെന്റെ ലാബ്. രണ്ടു വ്യക്തികളെ എടുത്ത് അതിൽ ആരെയാണെനിക്കു കൂടുതലിഷ്ടം എന്ന ശങ്ക തീർക്കാൻ അവരെ എന്റെ ലാബിൽ കൊണ്ടുപോയി കുളത്തിലിടും. രണ്ടുപേർക്കും നീന്തലറിയില്ല എന്നതു ഒന്നാമത്തെ വ്യവസ്ഥ. രണ്ടാമത്തെ വ്യവസ്ഥ എനിക്കവരെ രക്ഷിക്കാം. പക്ഷേ ഒരാളെയേ രക്ഷിക്കാൻ പറ്റൂ. എന്റെ സ്നേഹപരീക്ഷയാണ്. വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെയൊക്കെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ കുളത്തിലിട്ടിട്ടുണ്ട്. അവസാനം തീരുമാനിക്കാൻ വയ്യാതെ ഭ്രാന്തുപിടിച്ചു ലാബടച്ച് തക്കോലിട്ടു അഞ്ചാറു പൂട്ടുപൂട്ടി ഓടിപ്പോയിട്ടുണ്ട്…

നിന്റെയെല്ലാം എന്റെയാണ്.

2010-11-27T11:38:00.001+05:30

നിന്റെയെല്ലാം എന്റെയാണ്.

നിന്റെ സ്വർണ്ണം,

നിന്റെ സ്വത്ത്,

നിന്റെ ശമ്പളം,

നിന്റെ ശരീരം,

നിന്റെ മക്കൾ,

നീ-

എല്ലാം എന്റെയാണ്.

എന്നാൽ-

നിന്റെ സഹനം,

നിന്റെ വിവേകം,

നിന്റെ സഹിഷ്ണുത,

നിന്റെ എളിമ,

നിന്റെ നിസ്വാർത്ഥത,

നിന്റെ വേദന,

ഇതൊന്നും എന്റെയല്ല.

എനിക്കൊട്ടു വേണ്ടതാനും.

പ്രണയരസത്തെ

2010-11-02T23:35:00.000+05:30

പ്രിയനേ,

എന്നിലുണർന്ന

സപ്തസ്വരങ്ങൾക്കും

എന്റെ പുനർജ്ജനിക്കും

നിനക്കുനന്ദി.

നീ മീട്ടിയ ഈ തംബുരുവിൽ

പൂത്ത രാഗങ്ങൾ

ഹൃദയത്തെ

ഞെരുക്കുന്നു

എന്നോടൊപ്പം പോന്ന

നിന്റെ മഞ്ഞപ്പട്ട്

കനിവോടെ തൊട്ടിലാട്ടുമ്പോൾ

ഞാനിന്നു നിലതെറ്റിയ

വെറുമൊരു പമ്പരം

വേദനയുടെ കനലുകൾ

എല്ലാം മറന്ന്

പൂത്ത കടമ്പുകളിൽ

മഞ്ഞു പെയ്യിക്കുന്നു

എനിക്കു താങ്ങാനാവുന്നില്ല

എന്നിൽ നീറിപ്പിടിച്ചു വിടർന്ന

ഈ പ്രണയമൊട്ടുകളുടെ

ഭാരം

ഇനി,

എനിക്കും നിനക്കും

നമ്മുടെ പ്രണയത്തിനും

അപ്പുറമീ ലോകം

ഒരടി വയ്ക്കുകില്ല

മകളെ, നീ അകലെ..

2010-10-15T23:18:00.001+05:30

മകളെ,

അന്ന്,

ഇടംകയ്യിൽ,

നിന്റെ വലംകൈ കോർത്തിട്ട്

ഉള്ളിൽ നിറയെ ആധികളും സ്വപ്നങ്ങളും,

വായിൽ വാലറ്റം മുറിഞ്ഞ കഥകളുമായി,

നീയും,

അനായാസദിനങ്ങളുടെ

പൊങ്ങിപ്പറക്കുംകൈപിടിച്ച്,

എതിരെവരുന്ന തിളങ്ങുന്ന മുഖങ്ങളിൽ

പുഞ്ചിരികൊണ്ടു സൌഹൃദമെറിഞ്ഞ്,

ഗർഭിണിയുടെ വയർ,

ഇടം കണ്ണുകൊണ്ടളന്ന്,

വലംകണ്ണാൽ ആശംസ നൽകി,

കുഞ്ഞുമുഖങ്ങളിൽ

സ്നേഹക്കണ്ണാൽ ആരതിയുഴിഞ്ഞ്

ഞാനും,

തിരക്കുകളിൽ തട്ടിത്തെറിച്ച്,

നിറഞ്ഞു നടന്ന

ഈ വിപുല നഗരച്ചന്തകളിൽ

ഉള്ളും കണ്ണും തടവുമ്പോൾ,

എന്നിൽ,

ഉള്ളിലും പുറത്തും

വെളിച്ചമായിരുന്നു.

നീയെനിക്കു വിതറിത്തന്ന

ജീവിതമുണ്ടായിരുന്നു.

ഇന്ന്-

ഒറ്റയ്ക്കു ഞാനീ പ്രകാശത്തിൽ,

ഉള്ളിൽ ഇരുട്ടു കറന്ന്,

തലകുനിഞ്ഞ്

അപരിചിതയായി

ഈ ശോഭകൾക്കും നിറഭരണികൾക്കും

ചേരാത്തവളായി,

ആടകളും മനസ്സും

നരച്ചു വെളുത്ത്

പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെട്ട്-

ഉള്ളിൽ തിളയ്ക്കുന്ന അന്യഥാബോധവുമായി,

നിറംകെട്ട് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു..

നിനക്കായി,

ബദാംഷേക്കിന്റെ നിരകൾ കാണാതെ,

മോമോസിന്റെ മണമേൽക്കാതെ,

വഴിവക്കിലെ പുസ്തകച്ചന്തകളിൽ

മുഖം താഴ്ത്താതെ,

തിളങ്ങുംവളകളുടെ ഭംഗികാണാതെ,

നിറമാലകളിൽ മനസ്സുടക്കാതെ,

അകക്കണ്ണിൽ നീരു കുരുങ്ങി,

ശ്വാസം നിലച്ച്,

ഞാൻ നടന്നു നീങ്ങുന്നു.

അടിമുതൽ മുടിവരെ

നിനക്കായ് ചുരത്തുന്ന

നറും പാലിൻ തായ്നിനവിൽ,

നിന്റെ മനോഹര പാദമുദ്രകളാൽ

മനച്ചിമിഴിലടച്ച

ഈ ജന്മം, ഈ ഭൂമി, ഈ നിറങ്ങൾ

എല്ലാം

ഇന്ന്

നിറംവറ്റി പറന്നു പോകുന്നതും നോക്കി,

കൊഴിഞ്ഞുവീണ ഓർമ്മകളിൽ

കാലിടറുന്നു…..

അഴുകിയ ജന്മങ്ങൾ

2010-09-25T16:25:00.005+05:30

..

തിക്കും തിരക്കിലായ് മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്നു
പ്രായമുള്ളമ്മയും കൂട്ടത്തിൽ മക്കളും
എതിരെ വരുന്നവൻ കയ്യൊന്നു നീട്ടുന്നു
അമ്മയ്ക്കകംതുട നീറിപ്പുകയുന്നു…

പ്രാകിത്തെറിക്കാൻ നെറുന്തലക്കായമ്മ
അമ്മ പെങ്ങന്മാരെ ജാമ്യം പറയുന്നു
പെണ്മക്കൾക്കായൊന്നു താക്കീതു നൽകുന്നു
നോക്കിനടക്കണം മുട്ടാളർക്കാടിതിൽ…

കുഞ്ഞുപെണ്മക്കളോ മിണ്ടില്ലൊരിക്കലും
പേടിയും നാണവും മാനാഭിമാനവും
നീറ്റലും നാവേറും നാളേക്കു കിഴികെട്ടും
വൈകല്ല്യമാനസം ഭാവിയ്ക്കു കോമരം

എഴുപതു കഴിഞ്ഞോരമ്മയ്ക്കും കിട്ടുന്നു
ചന്തിയിൽ നുള്ളും, ഞെട്ടലിൻ ബാക്കിയും
കാതിൽ തെറിയുടെ അഴുകിയ നാക്കും
വയസ്സൊത്ത നെഞ്ചിനു തീരാഭാരവും

ശ്രീപദ്മനാഭന്റെ തിരുനടയെങ്കിലും
ആസ്പത്രി ഐസിയുമുമ്പിലാണെങ്കിലും
വായുവിൽ പൊങ്ങും വിമാനത്തിലായാലും
പെൺദേഹമാരോ വലിച്ചിട്ട ചെണ്ട…

ദാനമായെന്തിനു നൽകുന്നു ദൈവമേ
നാക്കും, നല്ലതു വാണിടാൻ വേണ്ടി
കുരുപ്പിച്ചെടുക്കുമീ കൈകളുമിന്നീ
മരപ്പട്ടി മാക്കാച്ചിക്കൂട്ടങ്ങൾക്ക്…??

...

പാട്ട, പ്ലാസ്റ്റിക് പാത്രങ്ങൾ

2010-09-12T14:36:00.000+05:30

........................

തെരുവിൽ
പാട്ട, പ്ലാസ്റ്റിക് പാത്രങ്ങൾ പെറുക്കും
പെൺകുട്ടി.
കണ്ടാൽ-
കുറേയധികം വളർന്നോരു പൈതൽ.
അവൾ
റോഡരുകിൽ പ്രസവിച്ചുവത്രെ.

പാട്ട പ്ലാസ്റ്റിക് പാത്രങ്ങളുടെ-
ഈറ്റുപുരയിലെ നിലവിളി
കാലിൽചുറ്റിയ ഒരു നേഴ്സ്-
തിരിഞ്ഞു നിന്നു
പൊക്കിൾക്കൊടി മുറിച്ചുവത്രെ.
കൊടിച്ചിപ്പട്ടികൾ
മൂക്കത്തു വിരൽ വച്ചു കാവൽ നിന്നു പോലും.

ആരോ-
പോലീസിനെ വിളിച്ചു.
പതിമൂന്നു വയസ്സവൾക്കെന്നു ചൊല്ലിയത്രെ.
അച്ഛൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നും.

ലൈവു കാണിക്കാൻ
മീഡിയക്കാർ എത്തും മുമ്പേ
തന്റെ ചുന്നിയിൽ പൊതിഞ്ഞ പൊടിക്കുഞ്ഞുമായി
ഇഴഞ്ഞുകയറിയ
അവളേയും കൊണ്ട്
പോലീസുവണ്ടി,
സർക്കാരാശുപത്രി തേടിപ്പോയത്രെ.

.......................

കൊഴിയുന്ന ബന്ധങ്ങൾ

2010-09-06T00:23:00.001+05:30

.....................................

പാതിയായി നീയന്നു കേട്ട

വലിയ കഥയാണു ഞാൻ

മുഴുവൻ കേൾക്കാൻ നീ നിന്നില്ലല്ലോ

എന്നെന്റെ മനസ്സു ശപിക്കുന്നു.

എന്റെ കൈ രണ്ടും കെട്ടിവച്ചു നീ

ധൃതിയിൽ എടുത്തു പെരുമാറിയ

പളുങ്കുപാത്രങ്ങൾ

ഒന്നൊന്നായി തകർന്നു.

എന്റെ ബന്ധനവും നിന്റെയീ പിടച്ചിലും

എന്തിനായിരുന്നു?

ഇന്നീ തകർന്ന പാത്രങ്ങളിൽ

കണ്ണുനീരിന്റെ ഉപ്പു ഉറകൂടിയിരിക്കുന്നു.

ഉത്സവങ്ങളുടെ കൊടികൾ

ഞാൻ വലിച്ചു താഴ്ത്തുകയാണ്

മരുഭൂമികളിൽ പുഞ്ചിരിക്കാൻ

നമ്മളെന്നേ പഠിച്ചതാണ്..
.

വേശ്യ

2010-09-02T23:46:00.003+05:30

.
നീ‍-
നീയാണു കൊതുക്!
ഞാൻ-
പതിത
വേശ്യ
നിന്റെ കണ്ണിലെ ഓടപ്പുഴു.

ഞാനോ-
വിഷവിത്തെറിയുന്നവൾ?

ഞാൻ നിന്റെ മാളത്തിൽ വന്നില്ല.
നീ കെട്ടിയ മഞ്ഞൾച്ചരടിനോ
വീ‍ട്ടിലെ പൂ‍വുകൾക്കോ
പുഴുക്കുത്തു നൽകിയില്ല.

നീ-
നീയാണു കൊതുക്!
നിന്നെയാണു
മരുന്നടിച്ചുകൊല്ലേണ്ടത്!

ഞാൻ-
എട്ടു വയസ്സിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടവൾ.
ലോകം കാർപ്പിച്ചു തുപ്പി
തെരുവിലെറിഞ്ഞവൾ.

ഒരു കയ്യിൽ പാവക്കുട്ടിയുമായി
കിടയ്ക്കയിൽ
പകച്ച്,
വേദനിച്ചു കിടന്നവൾ.
ചിറകറ്റുവീണ മാലാഖ.
ചവിട്ടിയരയ്ക്കാൻ,
വാലാട്ടുന്ന സമൂഹത്തിനു
നടുകുനിയ്ക്കുന്നവൾ.

ഞാനോ-
മനുഷ്യകുലധ്വംസിനി?

കൊട്ടാരത്തിൽ വാഴുന്ന
നിന്റെ രക്തം
എന്റെ കുഞ്ഞ്
തന്തയില്ല്ലാത്തവൾ
വേശ്യയുടെ മകൾ
തെരുവിന്റെ ആട്ടു വാങ്ങുന്നു.

അവളെ ഞാൻ പൊത്തിപ്പിടിക്കുകയാണ്.
നിന്നിൽ നിന്ന്...
കൊതുകുകൾ ആർക്കുകയാണ്...
കൂ‍ടാത്ത മുറിവുകളിൽ ആർത്തിരമ്പുകയാണ്...
.

മുറിവുകൾ

2010-08-24T23:39:00.000+05:30

.
ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ
നിന്റെ ആത്മാവ്
വീണ്ടും
എന്നെത്തേടി വന്നു.

എന്റെ കവിളിലെ ചുംബനങ്ങളിൽ
മുഖം മുറിഞ്ഞോ?
എന്തോ-
ഒരു കാക്കയായി നീ മറഞ്ഞു പോയി.

ജനാലച്ചില്ലുകളിലെ
കട്ട പിടിച്ച രക്തം
നിന്റെ മുറിഞ്ഞ മനസ്സിന്റെ
മണം തരുന്നു..

തട്ടിത്തൂവിയ-
ജീവിതത്തിന്റെ കരിക്കിണ്ണത്തിൽ
നീ കൊത്തി,
ബാക്കിയായ മണികൾ..

വേദനയിൽ നീന്തി
ദൈന്യതയിൽ ഒടുങ്ങുന്ന
ഒരു ജന്മത്തിന്റെ ധാർഷ്ട്യം-
നിന്റെ തിടമ്പിന്റെ
മഴവിൽ പോളകളിൽ
കരിക്കോലങ്ങൾ വരയ്ക്കുന്നുവോ?
.

ധന്യം, ഈ തോൽവി

2010-08-14T23:35:00.000+05:30

.
ഒരുകുട ചൂടാൻ
നീയെനിക്കു മഴ തന്നു.
പകരം നീ കുട ചൂടാൻ
ഞാനെന്നും
കണ്ണീരു പെയ്തു.

എനിക്കു നടക്കാൻ
പഠിക്കാൻ
നീയൊരു പദം
മുന്നോട്ടു വച്ചു.
മുന്നോട്ടോടി
ഇന്നു ഞാൻ
നിന്റെ ലോകം
തകിടം മറിച്ചു.

സമ്മാനം തിരഞ്ഞു
നീയെന്നും
ലോകം ചുറ്റി.
സമ്മാനപ്പൊതികൾ
നുണക്കുഴിയിൽ
മറച്ചു വച്ചു ഞാൻ
കളിയാക്കി..

എന്റെ കള്ളച്ചിരിയിൽ
മനം മടുത്തു,
പകരം വീട്ടാൻ
നീയെനിക്കു
പ്രണയം തന്നു.

പകരം പ്രണയം
പൊലിയളന്നു
ഞാനിന്നു തളരുമ്പോൾ
എന്റെ വിളർത്ത
വിയർപ്പുചാലുകളിൽ
നിന്റെ പുഞ്ചിരി
പുണരുന്നു...
.

മഴയുടെ കൂട്ടുകാരൻ

2010-08-10T21:09:00.000+05:30

.
മഴയുടെ കൂട്ടുകാരൻ,
അവനു വേണ്ടി ഹർഷം പൂത്തു,
മഴപെയ്തു,
അവന്റെ മനസ്സിടിഞ്ഞു
മഴ കലക്കവെള്ളമായി
ആ ഇടിച്ചിലിൽ
അലറിപ്പെയ്തു
പിന്നെ പതുക്കെ മോങ്ങിയടങ്ങി
നീരായി ഒലിച്ചിറങ്ങി.
.

ഭഗവാന്റെ ഡെമോകൾ

2010-07-17T17:56:00.000+05:30

.
പാർവ്വതീദേവിയും ശ്രീമഹാദേവനും
പണ്ടൊരു നാളിൽ വാഗ്വാദമായ്!
ദുഃഖകാഠിന്യത്തിൽ മുമ്പനേതെന്നതിൽ
രണ്ടുപേരും നീണ്ട തർക്കത്തിലായ്!

ശ്രീപാർവ്വതി, പുത്രദുഃഖമാണെന്നതും
അല്ലാ, വിശപ്പെന്നു ശ്രീനീലകണ്ഠനും
പുത്രദുഃഖത്തിലും വലിയോരു ദുഃഖമോ
മർത്യജന്മത്തിനു തീവ്രവടുവായി?

അല്ലല്ലാ ദേവീ, വിശപ്പിന്നു മുമ്പിലായ്
ഒന്നുമേയില്ലയീ ദുഃഖനിഘണ്ടുവിൽ..
വാദമായ്, തീവ്രമാം വാതുവെപ്പുമായി
ഭഗവാനോ കാട്ടുന്നു ചിത്രം തെളിച്ചൊന്ന്.

വിധവയാമമ്മയ്ക്ക് മക്കൾ നാലഞ്ചുണ്ട്
ദാരിദ്ര്യം കോമരം തുള്ളുന്ന കാലത്തിൽ
മക്കൾ മരിക്കുന്നു ഒന്നൊന്നായങ്ങനെ
കേഴുന്നോരമ്മ, ജഡങ്ങൾക്കു കാവലും.

ജഠരാഗ്നി നീറ്റിയ കണ്ണിന്നു മുന്നിലായ്
പൂവൻപഴക്കുലയൊന്നു തെളിയുന്നു.
വിറയ്ക്കുന്ന ഗാത്രം ഉയരുന്നു മെല്ലെ
പഴക്കുലയുമെന്തോ മേലോട്ടുയരുന്നു.

ആഞ്ഞു പിടിച്ചൊരാ അഗ്നിക്കു മുമ്പിലായ്
ഒന്നാം പടി ഒന്നാം കുഞ്ഞിന്റെ ദേഹമായ്
ദേവി പാർവ്വതി ഞെട്ടിത്തെറിച്ചുപോയ്
എന്തോ പഴക്കുല വീണ്ടൂമുയരുന്നു...

ഒന്നിന്നു മേലെയായ് രണ്ടാം ദേഹവും,
അതിന്നു മുകളിലായ് മൂന്നാം ദേഹവും,
മൂന്നിന്നു മേലെയായ് നാലാം ദേഹവും,
അമ്മ ചവിട്ടി കയറുന്നൂ പഴത്തിനായ്!

ഭഗവാൻ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു കൈലാസത്തിൽ
ശ്രീപാർവ്വതിക്കന്നു ഉൾമനം തകരുന്നു...

ഇന്നും ഡെമോകൾ തുടരുന്നു നീ ദേവാ..
ഒറീസ്സയിൽ, മദ്ധ്യപ്രദേശിൽ, ബീഹാറിതിൽ.

ധാന്യച്ചുവചൊല്ലി മണ്ണു തിന്നും മക്കൾ,
കണ്ണോക്കു വന്നിടാൻ കാക്കുന്നോരുണ്ണികൾ,
പെണ്മക്കളെ വിറ്റ് ആൺമക്കളെ പോറ്റും
മാതാപിതാക്കളും, നിന്റെ ഡെമോകളോ?

പ്രണയത്തെ പാടിപ്പുകഴ്ത്തിയ നാടിതിൽ,
ശ്രീകൃഷ്ണദേവനെ പൂജിക്കും വേദിയിൽ,
പെങ്ങളെ കൊല്ലാനായ് ഓണർകില്ലെന്നുള്ള
ആയുധം തേടുന്നു സോദരർ ഡൽഹിയിൽ..

ഭാര്യയ്ക്കു വേശ്യപ്പണി നൽകി മാനിച്ച്
ബിസിനസ്സു കൊയ്യുന്നിവിടെ പതിദേവർ
ബാലികമാരെ, ഭോഗിച്ച് ശേഷം നുറുക്കി
ഫ്രിഡ്ജിൽ വച്ചു പിന്നെ ഭക്ഷിക്കും രാക്ഷസർ..

ഗർഭിണി തന്നുടെ ഉദരം തുരന്നിട്ടു
ഗർഭത്തെ ശൂലത്തിൽ കുത്തിയെടുത്ത്,
കത്തുന്ന തീയിലെ നീളുന്ന കൈകളെ
സ്വർണ്ണവളയൂരി തിരികെ തള്ളീടുന്നു..

താഴോട്ടു ചാടുവാൻ വെമ്പുന്നഹൃത്തുമായ്
വാരിയെല്ലു തുറക്കുന്നൊരീ മണ്ണ്...
പ്രളയം, ഭൂകമ്പം!, എല്ലാം തുടച്ചിടാൻ
സഹിയാതെ കൈനീട്ടിപ്പോകുന്നോരമ്മ!

ഭഗവാനേ നിർത്തണേ നിന്റെ പരീക്ഷണം...
ദേവി നീ പോകല്ലേ.. വാദിച്ചീടാൻ വീണ്ടും!...
.

അവൻ, എന്റെ പ്രിയതമൻ

2010-07-10T23:08:00.000+05:30

.

എന്റെ കിനാവിന്റെ പരിച നെഞ്ചേറ്റി
വച്ചു മാറിയ ഹൃദയത്തിനു കൽമതിൽ കെട്ടിക്കാത്ത്,
കാലുവെന്ത നായുടെ അകമന്ത്രങ്ങൾക്കായി
ആയിരം ചെവികൾ ഒന്നിച്ചു തുറന്ന്,

വെണ്ണീറു പുരണ്ടോരു വ്രണങ്ങളിൽ
കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുചേർത്തുണക്കി,
കണ്ണിലെഴുതിയ ദൈന്യത്തിന്റെ കരിമഷി
ചൂണ്ടുവിരലാൽ ഒപ്പിയെടുത്തവൻ,

അവനാഴത്തിൽ കാത്തിരുന്നൂതിയ ഉലയിൽ
മാണിക്യമായിന്നു ഞാൻ വിളഞ്ഞപ്പോൾ
എന്നിലെ നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ
പ്രണയം പാകിയവൻ, എന്റെ പ്രിയതമൻ

.

ഒറീസ്സയിൽ ഒരുണ്ണി

2010-07-03T22:17:00.000+05:30

അച്ഛൻ മരിക്കാൻ കിടക്കുന്നു
അന്നം കണ്ടിട്ടിതേഴാംദിനം
അച്ഛൻ മരിച്ചു, കണ്ണോക്കു വന്നു
നിറഞ്ഞുണ്ടു-ദിനങ്ങൾ നീണ്ടു

വിശപ്പു നീരാളി ചുറ്റിക്കറങ്ങി
വയറൊട്ടി മുത്തശ്ശി വീണു പിന്നെ
ഉണ്ണി കാതോർത്തുകാത്തു നിന്നു
കണ്ണോക്കു വന്നു, ഒരുനേരമുണ്ടു.

വയറൊട്ടിത്തേങ്ങി കുഞ്ഞുവാവ
നിമിഷങ്ങളെണ്ണിത്തലകുനിച്ച്
ഉണ്ണി പരുങ്ങിപ്പതറി നിന്നു
വാവയുമിനി മരിക്കുമോ അമ്മേ?

ഉണ്ണി വേവുന്നു വാവയെയോർത്ത്
അമ്മയ്ക്കുള്ളു കിടുങ്ങി വിയർത്തു..
വാവയെപ്പോൾ.. മരിക്കുമമ്മേ?..
രണ്ടാം ചോദ്യവും നേർത്തു നിന്നു.

ഉണ്ണീ നീ പേടിച്ചിടല്ലേ മോനേ
വാവക്കൊന്നും വരില്ല കുഞ്ഞേ
ആവതില്ലാസ്വരം വിങ്ങിപ്പഴുത്തു
നിന്നിടത്തുനിന്നു തല കറങ്ങി..

ഉണ്ണി പറഞ്ഞു… പൊട്ടിത്തകർന്ന്…..
“...അല്ലമ്മേ..വിശന്നിട്ടു കണ്ണിരുട്ടുന്നൂ!..”

കൃഷ്ണാർപ്പണം

2010-06-26T23:20:00.000+05:30

.
നിന്നോടുള്ള വാത്സല്ല്യം
നിന്നോടുള്ള പ്രണയം
നീയെന്ന നിറകതിർ
എനിക്കിന്നു കൊടുംവേദന.

എന്നുള്ളിൽ ഉതിരാതെ വിങ്ങുന്ന
കനമുള്ള കണ്ണീരു നീ
രക്തത്തിന്റെ കടുംചുവപ്പുമായി
എന്റെ മുലപ്പാലിൽ കലർന്ന വേദന.

എന്റെ ഹൃദയം കരയുന്നു
നിന്നെ തൊട്ടിലാട്ടാനാവാതെ
നിന്റെ കണ്ണാടിക്കൂടിനു ചുറ്റുമായി
ഞാനിന്നു മണ്ടുന്നു.

നിന്റെ ചലനം, നിന്റെ ചിരി
ഒന്നും എന്റെയല്ലാതെ
നിന്നെ തൊടാതെ
വിങ്ങിനിറയുന്ന മുലക്കണ്ണുമായി,

വിറളിയെടുത്ത് തൊണ്ടവിങ്ങി,
വെടിച്ച പാദങ്ങളിൽ ചലമൊലിച്ച്,
കുഴിഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ ഇരുൾനിറച്ച്,
മാതൃത്വത്തിന്റെകനൽക്കൂടും
കാമുകിയുടെ കലങ്ങിയ നെഞ്ചുമായി,
ഇന്നും ഞാൻ മണ്ടുന്നു.
പ്രിയനേ,
നീയെന്ന മോക്ഷം തേടി.

നിന്റെ പാദം വഴുതുന്നതും
നീയുരുണ്ടു വീഴുന്നതും
കണ്ടുകണ്ടു കണ്ണുതള്ളി
ഞാനിന്നു തളർന്നു തീരുന്നു

ഹൃദയത്തിൽ കനത്തു വീണ
മുറവിളിയുമായി ഉണർന്നതും
നിന്റെ വാമനപാദത്തിൻ കീഴിൽ
എന്റെ ഹൃദയം അമർന്നുതാഴ്ന്നതും

ഒന്നും സാരമാക്കാതെ
ഒന്നും സാരമാക്കാതെ
കേണു കേണു ദാഹത്തോടെ
നിന്നെ കാക്കുന്നു ഞാൻ.

നിന്റെ ചിരികളിൽ
നിന്റെ കുസൃതികളിൽ
മറഞ്ഞിരുന്നു ഞാൻ കണ്ണനെ കണ്ടു.
ഈ പ്രണയതീവ്രത
എന്നെ ചുറ്റുന്ന കറുത്ത പാമ്പാണ്.
വാലിൽകുത്തിയുയർന്നതു കൊത്തുമ്പോൾ
ചിതറിത്തെറിക്കുന്നത്
എന്റെ നെഞ്ചിലെ കനലാണ്.

ജീവന്റെ നാളമായി നിന്നെയെന്നും
പൊലിപ്പിച്ചു നിർത്താൻ,
മരണം വരെ എന്റെ കണ്ണിനു
കണ്ടു വണങ്ങാൻ,

സ്വന്തമെന്ന വാക്കു ഉരുവിടാൻപോലും
വേണ്ടാതെ, വരാതെ
വഴിയോരത്തു കൂടെ ഞാൻ
നടന്നു പൊയ്ക്കോട്ടെ.
ഒരു കണ്ണു നിന്റെയീ പാദത്തിലൂന്നി
മറുകണ്ണാൽ കല്ലിനും മുള്ളിനും വിലക്കു നൽകി,
ഈയരുകിലൂടെ ഞാൻ
നടന്നു പൊയ്ക്കോട്ടെ.
.

“അതുകൊണ്ടു ഞാനൊരു നല്ല കുക്കല്ല!“ - അവൾ പറഞ്ഞു.

2010-06-19T16:12:00.000+05:30

.
“ജീവിതം പരമസുന്ദര-
സൌഭാഗ്യസമുദ്രമാകേണം”

ദൈവമൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഭംഗിയിൽ നീങ്ങണം
അതിനു,
നല്ല ജോലിക്കാരി ഭാര്യ വേണം..”

ദൈവം തലയുയർത്തി നോക്കി...
“ശരി! അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു..“

“എനിക്കു തേരെപ്പാരെ
നടക്ക വയ്യ
ജീവിതനെട്ടോട്ടം
അവൾ തന്നെയോടണം..”

ദൈവം ഉമിനീരിറക്കി...
“ശരി! അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു..”

“അവൾ,
എനിക്കിഷ്ടമുള്ള കറികൾ
മാത്രമുണ്ടാക്കണം
എന്നെ ശുശ്രൂഷിച്ചു
കാലം കഴിക്കണം...”

ദൈവം പറഞ്ഞു.
“നീ പോടാ പട്ടീ!..”
.

വിധവ

2010-06-12T17:50:00.000+05:30

.
വിധവ,
അവൾ പെട്ടെന്നു
കയറഴിഞ്ഞു പോയൊരു
പകച്ച പശു.

ബന്ധുക്കൾ,
തങ്ങളുടെ വിളകളിലവൾ
തലയിടാതിരിക്കാൻ
വേലികൾ
ഭദ്രമാക്കുന്നു.

അയൽക്കാരികൾ,
ഭർത്താക്കന്മാരെ
ആശങ്കയോടെ
പൊത്തിപ്പിടിക്കുന്നു.

മക്കൾ,
സൂക്ഷ്മതയോടെ
അരക്ഷിതത്വത്തോടെ
അമ്മയെ നോക്കുന്നു.

പശു...
ആകാശങ്ങളിലേക്കുറ്റുനോക്കി
കാണാക്കയറുകളിൽ
നെഞ്ചുതല്ലുന്നു……
.

ദേവാർച്ചന

2010-06-03T09:19:00.000+05:30

.
ഒരരുവിയിൽ തേനും പാലുമായി
മറ്റൊന്നിൽ കണ്ണീരിൻ കയ്പുമായി
നീയെന്നിലേക്കൊഴുകിയൊഴുകിവന്നു
കാനാൻദേശത്തുകൂടെയന്ന്
കുതിർന്നു മാംസളമാംഹൃദയം
തീകൊണ്ടു സ്നാനവും ചെയ്തു തന്നു

കണ്ണകി തന്നുടെ നീറും ചിലമ്പും
ചാവേറിൻ കത്തിക്കയറും ചുരികയും
പിടച്ചപ്പോൾ ഇളനീ‍രു പെയ്തു തന്ന്
നീയെന്നുമെന്നെ തണുപ്പിച്ചു കാത്തു

എന്നുടെ ജീവന്റെ പട്ടുമെത്ത
നാഥാ നിനക്കായി പുഷ്പിക്കുന്നു
നീയൊത്തു മാനത്തു മേയുമ്പോഴും
മുൾക്കാട്ടിൽ കാക്കപ്പൂ തേടുമ്പോഴും
കാൽകല്ലു തട്ടാതെ കാ‍ക്കുന്ന നീ
പുഷ്പാർച്ചനയിന്നു കൈക്കൊള്ളുക

ചുട്ടുപഴുത്തൊരു കമ്പികൊണ്ട്
ഈ ഗർഭപാത്രമൊരിക്കൽ പിളർന്ന്
മാതൃത്വത്തിന്റെയാ‍ ഉരുകുന്ന ഈയം
എന്നിൽ നീയിറ്റിച്ചു ഞെട്ടിപ്പിച്ചു

എന്നിട്ടും വേദനയില്ലെനിക്കിന്നും
പരിഭവത്താക്കോലും തപ്പുന്നില്ല
തുപ്പലു ചേർത്തു നീ മണ്ണു കുഴയ്ക്കുക
വീണ്ടുമീയന്ധയ്ക്കു കൺതുറക്കാൻ
നാളത്തെ മുത്തിനു പാഥേയമായി
ഈ ജന്മം നിന്നെ ഞാനേല്പിക്കുന്നു
.

മാധവിക്കുട്ടി- ഒരു പഴയ ഡയറിക്കുറിപ്പ്

2010-05-31T06:15:00.000+05:30

31 ജൂലൈ 2006

“ലോകത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കു മരിച്ച ആത്മാവുമായി ഞാൻ ഊളിയിടുന്നു. എനിക്കു കേഴ്വിയില്ല. കാഴ്ചയില്ല. സ്പർശനമറിയില്ല. ഞാൻ തണുത്തുപോയി. ഉഴുതിട്ട പാടങ്ങളിലെ ചാലുകളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്ന സൂര്യപ്രകാശമായിരുന്നു ജീവിതത്തിലെ സന്തോഷങ്ങൾ. സൂര്യൻ മറയാം. ചാലുകൾ തട്ടിനികത്തപ്പെടാം. പിന്നെ എന്നിൽ പ്രകാശമില്ല. ഞാനതു മനസ്സിലാക്കുന്നു..

നിറമില്ലാത്ത മുത്തുകൾ കോർത്തൊരു വലിയ മാലയിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു വർണ്ണമണി. മാധവിക്കുട്ടി എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു. എന്റെ കത്ത് അവരെ വളരെ സ്പർശിച്ചു എന്നു തോന്നുന്നു. I am deciding to postpone my death. എന്നു പറഞ്ഞു. ആരോ വിളിച്ചു അവർ ചീത്ത സ്ത്രീയാണെന്ന് പറഞ്ഞു എന്ന വേദനയിലിരിക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ കത്തു കണ്ടത്, അതോടെ അവർ മരണത്തോടു മാറിനിൽക്കാൻ പറഞ്ഞു എന്നു പറഞ്ഞു. വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. അവരുടെ കിലുങ്ങുന്ന സ്വരം മനസ്സിൽ ഒരുപാടു സമയം കിലുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

ഒരു വർണ്ണക്കൂടാരം പൊട്ടിച്ചിതറി. ആകാശം മുഴുവൻ അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ ഇളം പട്ടു തുണികൾ- മഴവില്ലുകൾ- ഭൂമിയിൽ പച്ചപ്പിന്റേയും നീലത്തടാകങ്ങളുടേയും സംഗമം-നിറമില്ലാത്ത വരണ്ട ഒരു മരുഭൂമി എങ്ങനെയാണു ഇങ്ങനെയായത്? മാന്ത്രികദണ്ഡുമായി ഏതു ഭൂതമാണ് അല്പനേരത്തേക്ക് ഇതിലേ ചുറ്റിക്കറങ്ങിയത്?“
-----

മാധവിക്കുട്ടിയുടെ ‘വണ്ടിക്കാളകൾ’ പുറത്തിറങ്ങിയ കാലം.

ആമുഖമായ ഇന്റർവ്യുവിൽ മലയാളിയിൽ നിന്നു കൈപ്പറ്റാനിരിക്കുന്ന കല്ലേറിനേയും വേദനയേയും പറ്റി എഴുതിയിരുന്നു. മരണത്തോടു തോന്നുന്ന പ്രിയവും വ്യക്തം. വളരെ വിഷമം തോന്നി. എന്തിനിങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടുന്നു? എഴുതണം എന്നു തോന്നി.

കത്തിന്റെ സാരം…

‘…… ആക്ഷേപങ്ങളും പരിഹാസങ്ങളും കുത്തിനോവിക്കുമ്പോൾ ഒന്നോർക്കുക. അങ്ങനെയല്ലാതെ ഹൃദയം കൊണ്ടു നിങ്ങളെ നമസ്കരിക്കുന്ന ഒരുപാടു മലയാളികളുണ്ട്. കോപം, എതിർപ്പ് എന്നീ വികാരങ്ങൾ വളരെപ്പെട്ടെന്നു പുറത്തു വരുന്നു, മനുഷ്യന്. പക്ഷേ സ്നേഹവും അഭിനന്ദനവും അത്രയും ഊർജ്ജസ്വലതയോടെ പ്രകടിപ്പിക്കാറില്ല. അതുകൊണ്ട് എനിക്കു സംശയം. സ്നേഹമുള്ള മനസ്സുകളുടെ ഒരു ത്രാസ്സ് നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി താഴ്ന്നുനിൽക്കുന്നതു നിങ്ങൾ അറിയാതെ പോകുന്നുവോ എന്ന്..

യേശുദാസ് മരിക്കരുത്- എന്നും പാടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കണം… ജഗതി ശ്രീകുമാർ മരിക്കരുത്, ഞങ്ങളെ എന്നും ചിരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കണം.. മാധവിക്കുട്ടി മരിക്കരുത്, എന്നും ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി എഴുതിക്കൊണ്ടേയിരിക്കണം.. എന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ഒരു മലയാളിയുടെ തീക്ഷ്ണത എന്റെ ഹൃദയത്തിനുണ്ട്. ഞങ്ങൾക്കീ ജീവിത കഠിന്യങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോകാൻ ജീവവായു പോലെ നിങ്ങളൊക്കെ അവശ്യ വസ്തുക്കളാണ്.

അതുകൊണ്ട് വേദനിക്കരുത്. കോപവും വിദ്വേഷവും വെറുപ്പും ജന്മനാ അച്ചടക്കമില്ലാത്ത വികാരങ്ങളാണ്. അത് ഉയിരെടുക്കുമ്പോഴേ പുറത്തു ചാടുന്നു. സ്നേഹവും ആദരവും ഒതുക്കവും എളിമയും കൊണ്ട് ഒരുപാടു ഹൃദയങ്ങളിൽ നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ഒതുങ്ങിക്കഴിയുന്നു എന്നറിയുക…“

ഈ കത്തിനുള്ള മറുപടിയായിരുന്നു പെട്ടെന്നു വന്ന ഫോൺകോൾ…

2006ൽ postpone ചെയ്യാമെന്നു സമ്മതിച്ച മരണത്തെ 2009ൽ ക്ഷണിച്ചു വരുത്തിയിരിക്കും നീർമാതളം… ഒരുപാടു ഹൃദയങ്ങളുടെ ജീവവായു നഷ്ടപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു കടന്നുപോയി പ്രിയപ്പെട്ട മാധവിക്കുട്ടി…

നമിക്കുന്നു പ്രിയപ്പെട്ടവളെ...

നനഞ്ഞുപോയ തീപ്പെട്ടിക്കമ്പ്

2010-05-04T17:06:00.000+05:30

ഇന്നത്തെ അത്താഴം
നനഞ്ഞൊരു തീപ്പെട്ടിക്കമ്പിൽ
കെട്ടുപോയി
എവിടെയോ തേടി
എങ്ങനെയോ കൈവന്ന
ഒരുപിടിയരി
ഈ കണ്ണീർമഴയിൽ കുതിർത്ത്
എന്റെ ചങ്കിലെരിയുന്ന കനലിനാൽ
വേവിച്ചു നൽകാം നിനക്കെന്നോർത്തു ഞാൻ
പെരുമഴയിൽ കുതിർന്ന
നോവും ജീവിതപ്പാതയും
നെഞ്ചിലെ തീയും
നിന്റെയീ കണ്ണീരും ചേർത്തിനി
ഒരുമിച്ചു വേവിക്കാം ഓമനേ,
നാലുനാളുകൾക്കപ്പുറം
വിരുന്നു വന്നോരീ
അത്താഴത്തിന്..

അച്ഛനമ്മമാർ

2010-04-30T14:30:00.000+05:30

അച്ഛനമ്മമാർ
മരണത്തിൽനിന്നു വേർതിരിക്കും
വന്മതിലുകൾ, അതിൽ
ഒന്നു നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ
നാമറിയുന്നു
മരണത്തിന്റെ പാതിമുഖം
അടുത്തതും പോകുമ്പോൾ
നാം കാണുന്നു
മരണത്തെ മുഖാമുഖം
സ്വാഗതം ചൊല്ലി
കാത്തിരിപ്പായി പിന്നെ...

തലച്ചുമട്

2010-04-24T13:34:00.000+05:30

പുഴുത്തതെറിയുടെ ഭാണ്ഡം മാത്രം

കൂടെക്കൂടിയ നാൾ മുതൽക്കേ

അസഭ്യവർഷപ്പേമാരിക്കൊപ്പം

കള്ളിന്റെ ചീഞ്ഞു കുഴഞ്ഞ നാറ്റം

ഞാനിരുന്നു വാണരുളീടേണം

നീ പാറമടയിൽ കല്ലടിയ്ക്ക്

എനിക്കു ചൂടത്തിരിക്ക വയ്യ

എസി ടിക്കറ്റ് ട്രെയിനെടുക്ക്

പിള്ളേർക്കു രോഗങ്ങള്‍ വന്നുമാറും

മരുന്നു വാങ്ങിക്കലോ എന്റെ ജോലി?

നീതന്ന കാശിനു കോഴി വാങ്ങി

കോഴിയില്ലാതെനിക്കിറങ്ങില്ലെടീ

പരിപ്പു കൂട്ടിച്ചോറുണ്ണുവാൻ

നിന്റപ്പനോടു പറഞ്ഞിടാം ഞാൻ

നിന്റമ്മേടെ നക്കാപ്പിച്ചക്കാശ്

ഞാനെങ്ങും ചോദിക്കാൻ വന്നില്ലെടീ

മക്കൾക്ക് സ്നേഹം നൽകീടാനോ

നിന്റെ മക്കൾക്കെന്തു ഗുണമിരിപ്പൂ?

ക്വാളിറ്റിയുള്ളോരു മക്കളെപെറ്റിട്

എന്നിട്ടു പറയെടീ സ്നേഹം നൽകാൻ

ക്വാളിറ്റിയില്ലാത്ത ബീജം വഹിച്ച

തെറ്റിനുദരത്തേയും ശപിക്കുന്നമ്മ

പണ്ടാറക്കെട്ട് തലയിൽച്ചുമന്നു

കഴുത്തൊടിഞ്ഞിട്ടും ശപിച്ചിടാതെ

തുലാഭാരം

2010-04-19T16:55:00.000+05:30

കൈപ്പടങ്ങൾ ചേർത്തു വച്ചു നമ്മൾ,
ഒരേ വലിപ്പം എന്നു കണ്ടൂറിച്ചിരിച്ചു.
കണ്ണൂകളിൽ നോക്കിയലിഞ്ഞിരുന്നു
ഒരേ ആഴം എന്നു കണ്ടന്തം വിട്ടു.
ഹൃദയങ്ങളിലെ നീളൻ മുറിവുകളിലൂടെ
പരസ്പരം നൂണുകടന്നു നമ്മൾ,
പരിക്കും വേദനയും അളന്നു നോക്കി,
തൂക്കം ഒന്നെന്നു കണ്ടു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

കപടസൌഹ്രുദം

2010-04-15T16:45:00.000+05:30

വളർത്തിയെടുത്തു,
മുഴുപ്പിച്ചുകാട്ടി,
ഇരട്ടിവിലയിട്ടു,
ആദായവിൽ‌പ്പനയ്ക്കു വച്ച്
നല്ല വിലയ്ക്കു വിറ്റ്
ലാഭം പോക്കറ്റിൽ തിരുകൽ...

ദുഃസ്വഭാവം

2010-04-11T09:08:00.001+05:30

ഇടതുകൈ ആന്വൽ റിപ്പോർട്ടിലെ

പ്രൊജെക്ടിനു ഡാറ്റ തിരയുമ്പോൾ

വലതുകൈ എന്നും കവിതയെഴുതുന്നു

എന്തൊരു ദുഃസ്വഭാവം

വാഗ്ദാനം

2010-04-11T09:04:00.000+05:30

കണ്ണാ, നിന്റെ കൈവിരൽത്തുമ്പിൽ

ഞാനീ ലോകം കാണും

എന്റെ പ്രേമം നിന്നിൽ പടരുമ്പോൾ

ഈ നിമിഷങ്ങൾ

മറുജന്മത്തിലേക്കു

മരണത്തിനൊപ്പം പകരട്ടെ

പുനര്‍ജന്മം

2010-04-10T22:42:00.000+05:30

എന്റെയീ തുളുമ്പുന്ന പ്രണയവും

വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടുകളും

നിന്റെ ചഷകങ്ങളിൽ

നീയെന്നോ പകരം വച്ചു

അതിന്റെ വീര്യത്തിൽ

കൈക്കുഞ്ഞായി നീയെന്നിൽ പിറന്നു

പ്രിയസഖി

2010-04-04T01:18:00.000+05:30

കറങ്ങാത്ത പങ്കകളെല്ലാം

ഒന്നിച്ചു കറങ്ങൂമ്പോൾ

എനിക്കു ഭയമാകുന്നു

ഹ്രുദയത്തിലൊരു നാളം

കെടുത്തിയിട്ടും കെടാതെ

ദഹിപ്പിച്ചു ചാരം പറത്തുന്നു

ഹ്രുദയഭാരം

ഉരുകാതെ തിളയ്ക്കുന്ന

ഉരുക്കുണ്ട പോലെ-

ഇറ്റുന്ന വഴികളിൽ

വേദനയുടെ പർവ്വതങ്ങൾ

നീറുന്ന ജലത്തിന്റെ ഭാരം പേറി

കൈ കാലുകൾ പഴന്തുണിയാകുന്നു

വലിക്കുന്തോറും ചുരുങ്ങുന്നൊരു

റബ്ബറു പോലെയീ ഹ്രുദയവും

തെളിക്കും തോറൂം ചിതറുന്ന

കാലിക്കൂട്ടമായി ഈ മനസ്സും

ഓർക്കാത്ത നേരത്തെ

വണ്ടിയുടെ അലാറം പോലെയുള്ള

ഈ ജീവിതം കണ്ടു നടുങ്ങുമ്പോൾ

എന്നിലെ പ്രകമ്പനങ്ങളെ

ആഗിരണം ചെയ്യുന്ന നീ

ദൂരേക്കു പോകുന്നു

ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലെ ക്രുഷ്ണനീതികളിൽ

എന്നെ തനിച്ചാക്കി

നീ ദൂരേക്കു പോകുന്നു

പ്രിയസഖീ

എനിക്കു ഭയമാകുന്നു

ദഹനം

2010-03-23T22:53:00.000+05:30

എന്റെ കണ്ണീരിലെ

ഉപ്പൊഴിച്ച്

എല്ലാവരും

വയറുനിറയെ

കഞ്ഞികുടിച്ചു

എനിക്കു പരാതിയില്ല

ഞാനെന്നും

പട്ടിണിയാണെങ്കിലും

വയറുനിറയാത്തവർ

പരാതിപറയുന്നു

എന്റെ കണ്ണീരിൽ

കലരുന്ന

രക്തം കുടിച്ച്

നരഭോജികളായവർ

ഇന്നെന്റെ കണ്ണു ചുഴന്നു

ഭക്ഷിക്കാനൊരുങ്ങുന്നു

കഞ്ഞിക്കുപ്പ്

ഇനിയെവിടെ

പരാതികൾക്കറുതി

ഇനിയെവിടെ

എന്നോർത്തു

ഞാൻ പരക്കം പായുന്നു

അവള്‍-(ഒന്ന്)

2010-03-18T13:42:00.000+05:30

പാത്രത്തിന്റെ അളവറിയാതെ

വലിപ്പമറിയാതെ

ആവശ്യമറിയാതെ

വിളമ്പി വിളമ്പി

പാത്രങ്ങൾ കലമ്പുമ്പോൾ

വിളയും വറ്റും

തിരിഞ്ഞൂ നിന്നു വിതുമ്പുമ്പോൾ

പറ്റിയ അബദ്ധത്തിൽ

പതറിനിന്ന്

ലോകത്തോടും തന്നോടും

മാപ്പു പറഞ്ഞ്

മാപ്പു പറയാൻ വിട്ടുപോയ

ഏതോ മുഖം തേടി ആധിപിടിച്ച്

സ്വയമുപകരിക്കാതെ

പേക്കിനാവുകൾക്കായി

പാൽക്കിനാവുകൾ നെയ്യുന്നവൾ

നീയുറങ്ങുക

2010-03-12T11:35:00.000+05:30

ഇന്നു നിന്റെ ചുണ്ടില്‍ നിന്നു
ഓടക്കുഴല്‍ ഞാനെടുത്തുമാറ്റി
പീലിയും പീതാംബരവും
ഞാനഴിച്ചു മാറ്റുന്നു-
ആലില നിനക്കുവേണ്ടി
ആത്മാവില്‍ ഞാന്‍ വിരിച്ചു കഴിഞ്ഞു

നീയുറങ്ങുക
നോവാതെ നുറുങ്ങാതെ നീയുറങ്ങുക
എന്റെ മനസ്സിന്റെ പട്ടു പുതച്ച്
ഇളംചൂടില്‍ വിരലുണ്ട്
നോവാതെ നുറുങ്ങാതെ നീയുറങ്ങുക

ലോജിക്കെവിടെ സുഹ്രുത്തേ?

2010-03-08T23:02:00.000+05:30

പിച്ചക്കാരിയുടെ വറുതിയിൽ പത്തു മക്കൾ

പിച്ചക്കാശിൽ ഉരുളകൾ പത്തുണ്ടാകുന്നു

വിളമ്പുന്ന പത്തുരുളകളും കയ്യൊന്നു നക്കുന്നു

പിച്ചക്കാരി തൻ കൈ പത്തു നക്കുന്നു

പത്താം നക്കലിൽ വയറൊന്നു കാളുന്നു

ആളുന്ന നെഞ്ചൊന്നു മോഹത്താൽ ചുടുന്നു

ഒന്നുകൂടെ, മകനൊന്നുകൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ

നക്കാമായിരുന്നു കയ്യൊന്നുകൂടെ...